Stowarzyszenie Polskich Kombatantów - Kim Jesteśmy

Wstęp
Po zakonczeniu działań wojennych II wojny światowej kiedy okazalo się,
że Polska nie odzyskała wolności pomimo ogromnych ofiar i strat zdecydowana
wiekszość żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych, walczących na Zachodzie, postanowiła
nie wracać do kraju, a pozostać poza jego granicami, by w zmienionych warunkach
pracować na rzecz przywrócenia wolności dla Polski. Pozostali rownież poza
krajem żołnierze - jency wojenni, Polacy z robot przymusowych w Niemczech
oraz rodziny, które przeszły gehenne raju sowieckiego i dzięki Armii Polskiej
pod dowództwem gen. W. Andersa, znalazły się na Zachodzie.
Ta ogromna rzesza żołnierska musiała być jakoś ujęta w ramy organizacyjne
i tak powstało Stowarzyszenie Polskich Kombatantów.
Było to zgodne z uchwalami legalnego Rządu Polskiego przebywającego
w Londynie, odrzucającego decyzje jaltanskie, oddające Polske pod dominacje
Rosji Sowieckiej.
Organizacja
Stowarzyszenie zaczęto tworzyć jeszcze w oddziałach wojskowych w W. Brytanii,
we Włoszech i na kontynencie europejskim przed ich rozwiązaniem i przejściem
do życia cywilnego. Pierwszy tzw. mały Zjazd odbył się już w 1946 r. i
był on o charakterze samopomocowym. Powołano na nim tymczasowe władze,
a w roku następnym tj. 1947 r. odbył się Walny Zjazd delegatów z różnych
krajów osiedlenia b. żołnierzy, który dał podwaliny ideowe i podstawy organizacyjne,
a które znalazły swoj wyraz w statucie głównym Stowarzyszenia obowiązującym
z małymi zmianami po dzień dzisiejszy.
Nikt w latach 1946/47 nie przypuszczał, że ta w swych początkach organizacja
samopomocowa po 50-ciu latach działać będzie w 21 krajach świata, wszędzie
tam, gdzie istnieją większe skupiska polskie. SPK stało się organizacją
o zasięgu światowym, baza do działania dla instytucji spółecznych i niepodległościowych.
Działa ono poprzez ogniwa krajowe SPK w których podstawowymi komórkami
są Koła, a jest ich w świecie blisko 250, rozsianych od Pacyfiku do skalistych
brzegów Argentyny, by przez fiordy Norweskie, Europa i Płd. Afryka dojść
do Antypodów Australijskich i Nowozelandzkich.
Zadania
Od wczesnych lat naszego istnienia realizowaliśmy następujące główne zadania:
-
utrzymywanie wśród społeczności polskiej poza granicami kraju niepodległościowej
postawy ideowej
-
opieka nad Kolegami potrzebującymi pomocy
-
utrzymywanie braterskich stosunków z innymi organizacjami b. żołnierzy
oraz współpraca z organizacjami i instytucjami tak na szczeblu krajowym,
jak i światowym w formie Rady Koordynacyjnej Polonii Wolnego Świata celem
wzmożenia wysiłkow na rzecz sprawy polskiej.
SPK w Kanadzie
Stowarzyszenie Polskich Kombatantów w Kanadzie zostało założone we Włoszech
w dniu 3.X.1946. Kanada zgodziła się przyjąć około 5000 polskich żołnierzy
2 Korpusu na 2-letni kontrakt pracy na roli. Pierwsza grupa 1691 tych żolnierzy,
zebrana do transportu w obozie w Falconara koło Ankony, postanowiła utworzyć
Krajowe S.P.K. - Kanada. Wybrano Zarząd i w ten sposob SPK jest niejako
imigrantem jako organizacja na rowni z poszczegolnymi żołnierzami. Pierwszy
transport przybył do Halifaxu na pokładzie s/s Sea Robin w dniu 11.XI.1946
r.
Od tego dnia aż do dziś SPK w Kanadzie istnieje i działa realizując
swoje cele statutowe. Historia początków naszej pracy w Kanadzie jest bardzo
barwna. Dziś, patrząc wstecz, można ją nazwać rzewną i emocjonującą. Bezinteresowność,
koleżenstwo, pomoc wzajemna, poświecenie no i patriotyzm - cecha w dzisiejszych
czasach nie bardzo chyba popularna w świecie.
Członkostwo SPK w Kanadzie zawsze wzrastało i dziś liczy około 3000
członków zorganizowanych w 22 Kołach od Viktorii B.C. do Montrealu, Quebec.
Mamy 11 Domów Kombatanta, które są często ośrodkiem kulturalnym w danym
mieście.
Formy i pola działalności SPK są różne i liczne. Tylko przykładowo:
pomoc polskim inwalidom wojennym, opieka nad cmentarzem w Bolonii, biblioteki,
pomoc Harcerstwu, polskim szkołom, budowie polskich kościołów, ufundowanie
nowoczesnego ambulansu dla Szpitala Dzieciącego w Warszawie w 1992 roku.
itd.
Powrót do Strony Glownej
