Stowarzyszenie Polskich Kombatantów
Krótka Historia

Wstęp

Po zakonczeniu działań wojennych II wojny światowej kiedy okazalo się, że Polska nie odzyskała wolności pomimo ogromnych ofiar i strat zdecydowana wiekszość żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych, walczących na Zachodzie, postanowiła nie wracać do kraju, a pozostać poza jego granicami, by w zmienionych warunkach pracować na rzecz przywrócenia wolności dla Polski. Pozostali rownież poza krajem żołnierze - jency wojenni, Polacy z robot przymusowych w Niemczech oraz rodziny, które przeszły gehenne raju sowieckiego i dzięki Armii Polskiej pod dowództwem gen. W. Andersa, znalazły się na Zachodzie.

Ta ogromna rzesza żołnierska musiała być jakoś ujęta w ramy organizacyjne i tak powstało Stowarzyszenie Polskich Kombatantów.

Było to zgodne z uchwalami legalnego Rządu Polskiego przebywającego w Londynie, odrzucającego decyzje jaltanskie, oddające Polske pod dominacje Rosji Sowieckiej.

Organizacja

Stowarzyszenie zaczęto tworzyć jeszcze w oddziałach wojskowych w W. Brytanii, we Włoszech i na kontynencie europejskim przed ich rozwiązaniem i przejściem do życia cywilnego. Pierwszy tzw. mały Zjazd odbył się już w 1946 r. i był on o charakterze samopomocowym. Powołano na nim tymczasowe władze, a w roku następnym tj. 1947 r. odbył się Walny Zjazd delegatów z różnych krajów osiedlenia b. żołnierzy, który dał podwaliny ideowe i podstawy organizacyjne, a które znalazły swoj wyraz w statucie głównym Stowarzyszenia obowiązującym z małymi zmianami po dzień dzisiejszy.

Nikt w latach 1946/47 nie przypuszczał, że ta w swych początkach organizacja samopomocowa po 50-ciu latach działać będzie w 21 krajach świata, wszędzie tam, gdzie istnieją większe skupiska polskie. SPK stało się organizacją o zasięgu światowym, baza do działania dla instytucji spółecznych i niepodległościowych. Działa ono poprzez ogniwa krajowe SPK w których podstawowymi komórkami są Koła, a jest ich w świecie blisko 250, rozsianych od Pacyfiku do skalistych brzegów Argentyny, by przez fiordy Norweskie, Europa i Płd. Afryka dojść do Antypodów Australijskich i Nowozelandzkich.

Zadania

Od wczesnych lat naszego istnienia realizowaliśmy następujące główne zadania:

SPK w Kanadzie

Stowarzyszenie Polskich Kombatantów w Kanadzie zostało założone we Włoszech w dniu 3.X.1946. Kanada zgodziła się przyjąć około 5000 polskich żołnierzy 2 Korpusu na 2-letni kontrakt pracy na roli. Pierwsza grupa 1691 tych żolnierzy, zebrana do transportu w obozie w Falconara koło Ankony, postanowiła utworzyć Krajowe S.P.K. - Kanada. Wybrano Zarząd i w ten sposob SPK jest niejako imigrantem jako organizacja na rowni z poszczegolnymi żołnierzami. Pierwszy transport przybył do Halifaxu na pokładzie s/s Sea Robin w dniu 11.XI.1946 r.

Od tego dnia aż do dziś SPK w Kanadzie istnieje i działa realizując swoje cele statutowe. Historia początków naszej pracy w Kanadzie jest bardzo barwna. Dziś, patrząc wstecz, można ją nazwać rzewną i emocjonującą. Bezinteresowność, koleżenstwo, pomoc wzajemna, poświecenie no i patriotyzm - cecha w dzisiejszych czasach nie bardzo chyba popularna w świecie.

Członkostwo SPK w Kanadzie zawsze wzrastało i dziś liczy około 3000 członków zorganizowanych w 22 Kołach od Viktorii B.C. do Montrealu, Quebec.

Mamy 11 Domów Kombatanta, które są często ośrodkiem kulturalnym w danym mieście.

Formy i pola działalności SPK są różne i liczne. Tylko przykładowo: pomoc polskim inwalidom wojennym, opieka nad cmentarzem w Bolonii, biblioteki, pomoc Harcerstwu, polskim szkołom, budowie polskich kościołów, ufundowanie nowoczesnego ambulansu dla Szpitala Dzieciącego w Warszawie w 1992 roku. itd.

Powrót do Strony Glownej